Przystąpienie Polski do Unii Europejskiej sprzyja poszukiwaniu i podejmowaniu pracy w innych krajach członkowskich. Do niedawna wiele osób mylnie uważało, że jeśli pracują legalnie np. w Anglii i opłacają tam podatki, nie muszą już nic robić w tym zakresie w Polsce. Nic bardziej błędnego.
Teraz większość już wie, że osoba, która mieszka w Polsce, podlega
przepisom polskiego prawa podatkowego, które nakłada na nią
nieograniczony obowiązek podatkowy. Oznacza to, że w kraju płaci ona
podatek od wszystkich swoich dochodów, również tych zagranicznych. Co
zrobić, żeby pomimo uzyskiwania dochodów zagranicznych nie płacić po
raz kolejny podatku w Polsce?
Wybrać
"odpowiedni" kraj wyjazdu.
Osoby planujące wyjazd zarobkowy
za granicę biorą pod uwagę przede wszystkim możliwość podjęcia
pracy, wysokość wynagrodzenia, względy towarzyskie i inne.
Warto jednak zastanowić się jeszcze nad tym, jaka metoda unikania
podwójnego opodatkowania będzie miała zastosowanie do zarobków
z pracy wykonywanej w danym kraju. Wtedy
po powrocie nie będzie zaskoczenia.
Metody wynikają z postanowień
zawartych w dwustronnych umowach o unikaniu
podwójnego opodatkowania. Trzeba wiedzieć, że są dwie metody
unikania podwójnego opodatkowania:
- metoda wyłączenia z progresją
- metoda proporcjonalnego odliczenia
Korzystniejsza jest metoda
wyłączenia z progresją.
Przewiduje ona, że dochód
osiągnięty za pracę wykonywaną za granicą przez osobę
mającą miejsce zamieszkania w Polsce jest zwolniony
od podatku w Polsce. Jednak dochód ten będzie miał
wpływ na wysokość stawki podatkowej stosowanej
do opodatkowania dochodu podlegającego opodatkowaniu
w Polsce według skali podatkowej. Oznacza to, że jeśli
dana osoba w roku podatkowym nie uzyskała w Polsce
dochodów opodatkowanych według skali, a dochody osiągnęła
tylko np. z pracy w Niemczech, to nie ma ona
obowiązku rozliczania się ze swoich zagranicznych dochodów,
gdyż dochody te korzystają w Polsce ze zwolnienia
od podatku. W takim przypadku nie składa
się zeznania rocznego. Inaczej będzie, jeśli oprócz zagranicznych
dochodów dana osoba uzyskała również dochód w Polsce. Wówczas
musi złożyć zeznanie i do dochodów uzyskanych
w Polsce, opodatkowanych według skali podatkowej, zastosować
wyliczoną stopę procentową. Co ważne, jeśli powrót do kraju
nastąpi w trakcie roku podatkowego, przy zastosowaniu tej
metody nie trzeba składać żadnej deklaracji.
Drugą metodą rozliczenia
podatku stosowaną w przypadku pracy za granicą jest
metoda proporcjonalnego odliczenia.
Polega ona
na tym, że od podatku obliczonego według skali
podatkowej od łącznych dochodów podatnika, a więc
osiągniętych zarówno w kraju, jak
i za granicą, odlicza się podatek, który ta osoba
zapłaciła za granicą. Jednakże odliczenie to nie może
przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia,
która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany
za granicą. Na skutek różnic w kwocie wolnej
od podatku oraz w stawkach podatkowych,
po powrocie do kraju trzeba dopłacić
w Polsce różnicę pomiędzy podatkiem należnym w Polsce
a podatkiem uiszczonym za granicą. Jeśli powrót
do kraju ma miejsce w trakcie roku podatkowego,
trzeba wpłacić zaliczkę na podatek. Niezbędne jest
w takim przypadku złożenie deklaracji PIT-53. Przy
tej metodzie zagraniczne dochody trzeba zawsze wykazać
w zeznaniu rocznym, nawet gdy podatnik nie będzie miał żadnych
innych dochodów.
Metoda proporcjonalnego odliczenia ma
zastosowanie dla uniknięcia podwójnego opodatkowania dochodów
uzyskanych w kilku krajach UE, m.in.
w Anglii. Dla Polaków wyjeżdżających
za granicę w celach zarobkowych Anglia stanie się
atrakcyjna, pod względem rozliczania podatków w Polsce,
najwcześniej w 2008 r. Jak informuje
Ministerstwo Finansów prowadzone są renegocjacje polsko-brytyjskiej
umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
W nowej umowie do dochodów z pracy
wykonywanej w Wielkiej Brytanii ma być przyjęta metoda
wyłączenia z progresją. Prawdopodobnie w tym roku
umowa będzie podpisana, w przyszłym ratyfikowana,
a zatem nowe regulacje mają szansę obowiązywać
od 1 stycznia 2008 r.
Zmienić
miejsce zamieszkania.
Osoba, która mimo zatrudnienia
za granicą nadal ma miejsce zamieszkania w Polsce,
musi rozliczyć się w Polsce ze wszystkich swoich
dochodów. Natomiast osoba, która ma miejsce zamieszkania
za granicą, w Polsce będzie płaciła podatek tylko
od tego, co w danym roku podatkowym zarobiła
w Polsce. Zatem sposobem na podatki jest zmiana
miejsca zamieszkania. Osoba, która zdecydowałaby się zamieszkać
na stałe np. w Anglii, nie byłaby zobowiązana
do składania rocznego zeznania podatkowego
i do opłacania podatku w Polsce
od wynagrodzeń otrzymywanych za pracę
w Anglii.
Warto pamiętać, że miejscem
zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba
ta
przebywa z zamiarem stałego pobytu.
O posiadaniu
miejsca zamieszkania decydują łącznie dwa kryteria: faktyczne
przebywanie w danej miejscowości oraz zamiar stałego pobytu
w tej miejscowości. Wykazanie faktycznego miejsca zamieszkania
nie sprawi nikomu trudności, natomiast może być ciężko przekonać organy
podatkowe o zamiarze stałego pobytu.
Metody przyjęte
w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania
obowiązujących z krajami UE
| Kraj |
Metoda
unikania
podwójnego
opodatkowania |
| Austria |
proporcjonalne
odliczenie |
| Belgia |
proporcjonalne
odliczenie |
| Cypr |
wyłączenie
z progresją |
| Czechy |
wyłączenie
z progresją |
| Dania |
proporcjonalne
odliczenie |
| Estonia |
wyłączenie
z progresją |
| Finlandia |
proporcjonalne
odliczenie |
| Francja |
wyłączenie
z progresją |
| Grecja |
wyłączenie
z progresją |
| Hiszpania |
wyłączenie
z progresją |
| Holandia |
proporcjonalne
odliczenie |
| Irlandia |
wyłączenie
z progresją |
| Litwa |
wyłączenie
z progresją |
| Luksemburg |
wyłączenie
z progresją |
| Łotwa |
wyłączenie
z progresją |
| Malta |
wyłączenie
z progresją |
| Niemcy |
wyłączenie
z progresją |
| Portugalia |
wyłączenie
z progresją |
| Słowacja |
wyłączenie
z progresją |
| Słowenia |
wyłączenie
z progresją |
| Szwecja |
proporcjonalne
odliczenie |
| Węgry |
wyłączenie
z progresją |
Wielka
Brytania
i Irlandia Północna |
proporcjonalne
odliczenie |
| Włochy |
wyłączenie
z progresją |
Podstawa prawna:
art. 3,
4a ustawy z dnia 26.07.19991 r. o podatku
dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
z 2000 r. nr 14, poz. 176
ze zm.).
|